Over drie jaar is het honderd jaar geleden dat insuline voor het eerst werd gebruikt voor de behandeling van type 1 diabetes. De levensverwachting van iemand met type 1 diabetes steeg van gemiddeld 2,5 jaar voor de ontdekking, naar ruim 14 jaar erna . Een revolutie! Helaas profiteert nog steeds niet iedereen van deze ontdekking van Frederick Banting en Charles Best van de universiteit van Toronto.

Je kunt landen indelen per inkomen; hoog, midden en laag. De verschillen tussen de landen in de beschikbaarheid van insuline en bijbehorende hulpmiddelen en educatie zijn enorm. Insuline is in landen met een hoog inkomen in 80% van de gevallen direct beschikbaar, tegenover 15% in landen met een laag inkomen. Hetzelfde geldt voor diabeteshulpmiddelen als injectiespuiten, naalden, teststrips en bloedsuikermeters. Uit onderzoek blijkt dat ongeveer de helft van de hele groep mensen met insulineafhankelijke diabetes (zowel type 1 als type 2 diabetes) geen gedegen toegang heeft tot insuline, omdat het niet beschikbaar is, niet betaalbaar is of beide. Zonder insuline gaat iemand met insulineafhankelijke diabetes dood. Een realiteit voor veel landen.

De oorzaak van het probleem is echter gecompliceerd en heeft niet alleen met armoede te maken. Er is marktoverheersing door drie grote spelers, die de hele markt bepalen en dus ook de prijs. Er worden sinds 2009 meer dure insulinesoorten voorgeschreven, goedkopere soorten zijn van de markt gehaald en de prijs van insuline is voor landen met een laag inkomen mede daardoor vaak niet op te brengen. Er moet ook vaak belasting betaald worden over insuline. Gemiddeld 13%, met als uitschieter Mongolië met 30% belasting.

Insulin for Life begon al in de jaren ’80. Terwijl hij werkte bij het International Diabetes Institute in Australië, werd Ron Raab benaderd door een apotheker die betrokken was bij de Internationale Diabetes Federatie. De apotheker vroeg zich af of Ron toegang had tot ongebruikte insuline, wat gedoneerd kon worden aan een diabetesspecialist in Tanzania. Ron was bekend met het gebrek aan insuline in de minder ontwikkelde delen van de wereld en zo werd de vraag van de apotheker, het idee en de missie van Insulin for Life. In de decennia daarna heeft Insulin for Life verschillende aftakkingen gekregen in verschillende landen.

Wij zien Insulin for Life echter niet als een oplossing voor het hierboven beschreven probleem. Dat het overschot aan insuline en diabeteshulpmiddelen in de westerse wereld, mensen helpt in gebieden die er anders geen toegang toe hebben, is aan de ene kant een win-win situatie. Maar het is aan de andere kant ook fragiel en verre van ideaal. Insulin for Life heeft nooit de garantie dat het insuline en hulpmiddelen op voorraad heeft. Ook kunnen we de kwaliteit van de spullen die we binnen krijgen, niet goed controleren en garanderen. Je kan namelijk niet altijd met het blote oog zien of de kwaliteit achteruit is gegaan en of de spullen op de juiste manier bewaard zijn geweest door de donateurs. Daarbij moeten de spullen verschillende malen vervoerd worden, iets wat de kwaliteit niet ten goede komt.

Insulin for Life Nederland is daarom blij met de aangekondigde vergadering van de Verenigde Naties (VN) op 23 september. Hier wordt namelijk het ‘Universal Health Coverage (UHC)’ besproken. De UHC is door de World Health Organisation (WHO) gedefinieerd als een situatie waarbij alle individuen en gemeenschappen zorg ontvangen naar behoefte, zonder dat ze daar financieel onder te lijden hebben. Dit is ook van toepassing op insuline en diabeteshulpmiddelen. In 2015 is afgesproken dat in 2030 dit doel bereikt moet zijn door alle lidstaten van de Verenigde Naties (op enkele gebieden na, zijn alle landen in de wereld lid van de VN). Dit is behoorlijk ambitieus en daarom is deze aankomende vergadering zo belangrijk. Het doel is om de hoogste politieke steun te krijgen voor het behalen van deze doelstelling.

Insulin for Life Nederland volgt de ontwikkelingen op de voet. Wij vinden dat de toegang tot insuline, diabeteshulpmiddelen en diabeteseducatie geen voorrecht moet zijn, maar een recht en onafhankelijk moet zijn van waar je woont of bent geboren. Wij hopen dat de WHO en VN slagen in hun missie en wij in 2030 Insulin for Life Nederland kunnen opheffen.

Tot die zijn er veel gebieden in de wereld afhankelijk van jouw donatie! Heb je insuline of diabeteshulpmiddelen over? Kijk dan hier wat we wel en niet kunnen gebruiken. Kun je geen insuline of diabeteshulpmiddelen doneren? Steun ons dan financieel! Klik hier voor meer informatie!

 

Bronnen:

http://www.rcpe.ac.uk/sites/default/files/Beran.pdf
https://www.idf.org/our-activities/care-prevention/access-to-medicine.html
https://haiweb.org/wp-content/uploads/2015/11/ACCISS-Fact-Sheet-1-Inequalities-in-Insulin-Market.pdf
https://insulinforlife.org/who-we-are/

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *